Impierno ang Linggo para kay Nena.
“Hindi mo ako kailangang kurutin!” Bulyaw ni Nena sa ina.
“Bumangon ka na nga riyan at mahuhuli na tayo sa simbahan!” Ibinalibag ni Aling Purita ang pinto.
Napairap na lang si Nena saka nakasimangot na bumangon. Isang bagay lang ang tiyak na matinong mangyayari sa araw na iyon- magkikita sila ng kababata, kapitbahay at pinakamatalik nitong kaibigan na si Inigo. Nitong mga huling araw kasi ay madalas ang pakikibasketbol ni Inigo sa eskuwelahan kaya ngayong Linggo lang sila makakapagkuwentuhan.
“Problema mo?” Kunot-noo si Nena nang yamot na umiwas si Inigo nang ihihiga sana ng dalagita ang ulo sa balikat ng binata, na lagi naman niyang ginagawa dati tuwing magsisimba sila.
“Huwag ka ngang masyadong dumikit sa akin.” Yamot pa ring wika ni Inigo.
“Ssshhh…” Sumenyas sa kanila ang nanay ni Inigo, si Aling Belen. Tahimik itong nakikinig sa sermon ng pari katabi ang asawang si Mang Henri at si Aling Nena. Magkakaibigan din ang mga ito. Pero mayamaya pa ay ang mga ito naman ang nagbubulungan.
Noon lang napatingin sa pari si Nena. Iba na pala ang paring nagsesermon.
“Mag-iisang buwan nang nakaratay sa sakit si Padre Juancho.” Bulong ni Aling Belen.
Napatitig si Nena sa bagong paring nagsesermon. Mukha ito Intsik. Ganun ang mga tipo ng dalagita- singkit, matangos, manipis ang mga labi, at maputi. Di gaya ni Inigo na moreno at makakapal ang mga labi.
Padre Carlos daw ang panglan nito. Ito na yata ang pinakaguwapong lalaking nakita ni Nena.
Mula noon ay naging masayahin na uli si Nena. Dalawang araw kasi matapos ang ikalabing-apat na kaarawan niya noong nakaraang buwan ay pumanaw ang kanyang amang inatake sa puso.
Ngunit ngayon ay muli siyang naging masigla. Nagtataka ang kanyang ina pati sina Lola Amparo, Tita Belen, at Tito Henri niya dahil biglang naging interesado siya sa pagsimba. Sila lang ni Inigo ang may alam na may gusto siya kay Padre Carlos.
Mula sa eskuwela ay didiretso siya sa simbahan upang makipag-usap kay Padre Carlos. Saka siya dadaan kay Inigo at ikukuwento kung gaano siya kasaya at nakausap niya ang napakaguwapong pari.
“Wala ‘yong balak mag-asawa, ulol!” Kantiyaw ni Inigo. “Halos tatay mo na ‘yon.”
Biglang naalala ni Nena ang yumaong ama. Pag-uwi niya ay nadatnan niya ang Lola Amparo niyang nagdarasal kay Santa Ursula, ang maliit na rebultong pagkatangos-tangos. Nagdarasal si Lola Amparo hindi para sa kaluluwa ng yumaong anak kundi para magamot ang kanser nito sa kanang dibdib. Mayamaya pa ay dumating naman ang kanyang ina mula sa palengke. Tila ba nasa palengke pa ito at nagsisisigaw na pinapagalitan si Nena. Tuloy pa rin sa dasal si Lola Amparo habang ang isip naman ni Nena ay lumillipad kasama si Padre Carlos. Lalo tuloy nagtatalak si Aling Purita.
Inaraw-araw ni Nena ang pagpunta sa simbahan. Naroong magbubulontaryo itong maglilinis para lang makausap si Padre Carlos. Inaraw-araw din niya ang pagpunta kina Inigo para humingi ng payo kung paano kunin ang loob ng isang lalaki. Natatawa na lang si Inigo at hindi interesadong sagutinang mga tanong ng kababata.
Agad na nakaisip si Nena ng paraan. “Ibibili kita ng kahit anong nagkakahalaga ng 500.” Naisip niyang may 500 pa siyang regalo mula kay Aling Belen noong ika-14 kaarawan niya noong nakaraang buwan.
Kumagat agad si Inigo sa suhol. Sinagot niya lahat ng mga tanong ng dalagita tungkol sa mga bagay na hindi dapat pinag-uusapan ng mga kabataang nasa 14 anyos tulad nila.
Sumunod naman si Nena sa usapan. Ibinili niya si Inigo ng mga pornograpikong magasin. Nang dalhin niya ito sa kuwarto ng binata ay nahuli niya itong nanonood ng pornograpikong pelikula. Walang nagawa si Inigo nang makinood si Nena kundi ay isusumbong siya. Tutal ay parang magkapatid lang naman ang turing nila sa isa’t isa lalo na at pareho silang walang kapatid.
Noong sumunod na Linggo, isinubo ni Nena ang dalawang daliri ni Padre Carlos ng bigyan siya ng tinapay sa kumunyon. Limang oras ng sermon sa palengke ang inabot niya mula sa ina. Hindi naman iyon nakasira sa kasiyahan niya at nagawa niya sa guwapong pari ang gaya ng pinanood nila ni Inigo.
Naging parang magkaibigan sina Nena at Padre Carlos. Himalang nagamot ang Lola Amparo niya mula sa kanser nito sa dibdib. Naniwala itong ginamot siya ni Santa Ursula dahil sa lagging pagpupunta ng apo sa simbahan.
Dumating sa puntong nililinisan ni Nena ang kuwarto ni Padre Carlos. Kunwari ay tuwang-tuwa siya sa isangdaang ibinabayad na pari tuwing naglilinis siya ng kuwarto nito para maikubli ang tunay niyang nararamdaman.
Sinumpong si Nena nang minsang naglilinis siya ng kuwarto ni Padre Carlos. Tumakbo siya papunta sa bahay nina Inigo na malapit lang sa simbahan. Hiniram nito ang tatlong magasin na ipinabili nito noon. Kasalukuyang ginagamit ni Inigo ang mga magasin pero wala siyang nagawa sa husay ni Nena sa pangungumbinsi.
“Nena? Nena?” Hindi mahanap ni Padre Carlos si Nena. Malinis na ang kuwarto niya kaya ipinagpalagay niyang umuwi na ang dalagita. Nang mahiga siya sa kama ay may napansin siyang tatlong magasin sa tabi ng unan niya. Bumangon ang pari at tinignan ang mga iyon. Biglang uminit ang katawan niya sa mga nakita sa mga magasin- mga nakahubad na babaeng hindi niya kadalasang nakikita.
Sinarado ng pari ang pinto ng kuwarto at naghubad ng pantalon.
Samantala, nakanganga naman si Nena na nakatago sa loob ng cabinet. Naipaliwanag na ni Inigo kung saan ba ginagamit ng mga lalaki ang mga pornograpikong magasing iyon. Pero sadyang musmos pa ang kanyang kaisipan at hindi nito lubos mataglay ang panoorin ang mahal niyang si Padre Carlos na gamitin ang mga magasing iyon.
Napasigaw si Nena hindi dahil sa nakikitang ginagawa ni Padre Carlos kundi dahil sa ipis na biglang dumapo sa mukha niya. Biglang napatigil si Padre Carlos sa ginagawa at dumiretso sa cabinet. Nanatili itong walang saplot sa ibaba habang ang pagkalalaki ay magiting na nakaturo at handang-handang bumaril.